त्यांचे कुटुंब मूळचे पंजाबमधील रोपर जिल्ह्यातील आहे. जगजीत सिंग यांनी सुरुवातीचे शिक्षण गंगानगरमध्ये केले आणि नंतर पुढील शिक्षणासाठी जालंधरला गेले. जगजीत सिंग यांचे वडील सरदार अमर सिंह धामानी हे सरकारी कर्मचारी होते आणि त्यांना संगीताची आवड होती. जगजित सिंग यांना त्यांच्या वडिलांकडून संगीताचा वारसा मिळाला. 1965 मध्ये ते मुंबईत आले. यानंतर 1967 मध्ये त्यांची भेट गझल गायिका चित्रा यांच्याशी झाली. दोन वर्षांनी म्हणजे १९६९ मध्ये दोघांनी लग्न केले.
जगजितसिंग-चित्रा अनेक गझल समारंभात एकत्र सहभागी होत आणि गझल गायचे. मैफलीत दोघंही जुगलबंदी बांधत. जगजीत सिंग आणि चित्रा यांना विवेक नावाचा मुलगा होता, त्याचा 1990 मध्ये कार अपघातात मृत्यू झाला. त्यावेळी विवेक अवघा १८ वर्षांचा होता. एकुलत्या एक मुलाच्या मृत्यूने चित्रा पूर्णपणे तुटली आणि त्यानंतर तिने स्वतःला गाण्यापासून दूर केले.
जगजितसिंग यांचा असा विश्वास होता की त्यांच्या गझलांमधून जाणवणारी व्यथा आणि दु:ख स्पष्टपणे दिसून येते. त्यांचा पहिला अल्बम 'द अनफॉरगेटेबल्स' 1976 साली आला जो खूप हिट ठरला. त्यानंतर त्यांनी कधीच मागे वळून पाहिले नाही. जेव्हा त्याने चित्रपटांसाठी गझल गायला सुरुवात केली तेव्हा तो सर्वांची पहिली पसंती बनले.
झुकी-झुकी सी नजर बेकरार है कि नहीं', 'तुम इतना जो मुस्कुरा रहे हो', 'तुमको देखा तो ये ख्याल आया', 'प्यार का पहला खत लिखने में वक्त तो लगता है', 'होश वालों को', 'होठों से छू लो तुम', 'ये दौलत भी ले लो', 'चिठ्ठी न कोई संदेश' ही जगजित सिंग यांच्या खास गझलांपैकी एक आहेत. जगजीत सिंग यांच्या नावाने 150 हून अधिक अल्बम्सने त्यांच्या गझलांना सुंदर बनवले होते.
10 ऑक्टोबर रोजी त्यांनी या जगाचा निरोप घेतला.
जगजीत सिंग यांना अनेक पुरस्कारांनी सन्मानित करण्यात आले. ज्यामध्ये त्यांना 2003 मध्ये भारत सरकारने पद्मभूषण देऊन सन्मानित केले. 8 फेब्रुवारी 2013 रोजी, Google ने जगजीत सिंग यांना त्यांच्या 72 व्या वाढदिवसानिमित्त डूडलद्वारे सन्मानित केले. 23 सप्टेंबर 2011 रोजी जगजित सिंग यांना ब्रेन हॅमरेज झाला. मुंबईतील लीलावती रुग्णालयात दोन आठवडे त्यांच्यावर कोमात उपचार सुरू होते. मात्र 10 ऑक्टोबर रोजी त्यांनी या जगाचा घेतला.
from मनोरंजन https://ift.tt/5JB16bv
Post a Comment